Wacław Malinowski (ur. 19 stycznia 1896 w Grodnie, zm. po 13 listopada 1944) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 stycznia 1896 w Grodnie, ówczesnej stolicy guberni grodzieńskiej, w rodzinie Jana i Józefy z Kamińskich. Był bratem Henryka (zm. 1915), oficera armii rosyjskiej, Zofii i Stanisławy po mężu Siliniewicz (zm. 1977). Wacław ukończył siedem klas w gimnazjum w Wilnie, a w 1914 w Dyneburgu zdał egzamin uzupełniający z zakresu klasy ósmej gimnazjum.
W sierpniu 1914 został wcielony do rosyjskiej 1 Konnej Baterii Zapasowej należącej do 1 Grenadierskiej Brygady Artylerii (), na prawach wolontariusza ().
27 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od dnia 7 listopada 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 81. i przydzielony z dniem 15 listopada 1918 do Brygady Kresowej pułkownika Eugeniusza PogorzelskiegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 4 z 16 stycznia 1919, poz. 177..
2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1931 i 22. lokatą w korpusie oficerów piechoty.