Jan Szymborski (ur. 1838 lub 1852, zm. 15 grudnia 1909 w Żbikowie) – polski aktor, reżyser i przedsiębiorca teatralny, śpiewak operetkowy, dyrektor teatrów prowincjonalnych i warszawskich teatrów ogródkowych.
Kariera aktorska Prawdopodobnie u progu kariery należał do corps de ballet w Warszawskich Teatrach Rządowych. Jako aktor debiutował w 1866 w zespole Józefa Gaweckiego. W kolejnych latach współpracował z zespołami teatrów prowincjonalnych m.in. Feliksa Leona Stobińskiego (1868, 1870–1871), Anastazego Trapszy (1872–1879), Maksymiliana Kopystyńskiego (1876–1877), Józefa Puchniewskiego (1879–1882, 1886, sez. 1894/1895 - w tym zespole także reżyserował), Ludwika Czystogórskiego (1893, 1896), Czesława Janowskiego (1893/1894, 1899–1900), Jana Reckiego (sez. 1896/1897 – w tym zespole także reżyserował), Leona Bogdanowicza (1898) i Bolesława Mareckiego (1901), Czesława Wiśniewskiego, (1906) a także w warszawskich teatrach ogródkowych: „Alhambra”, „Arkadia”, „Eldorado”, „Belle Vue”, „Nowy Świat”, „Promenada”, „Wodewil” i „Cyrk” oraz w teatrze letnim w Parku Krakowskim. W latach 1901–1902 występował w Odessie i Moskwie w zespole Bolesława Bolesławskiego, a w 1908 – w Kijowie i Petersburgu z zespołem Marii Przybyłko-Potockiej.