Wilibald Ludwig Ferdinand Gurlitt (ur. 1 marca 1889 w Dreźnie, zm. 15 grudnia 1963 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki muzykolog.

Życiorys Syn historyka sztuki Corneliusa Gurlitta i kuzyn muzyka Manfreda Gurlitta. Ukończył studia w zakresie muzykologii, historii i filozofii na Uniwersytecie w Heidelbergu, gdzie do grona jego nauczycieli należał Philipp Wolfrum. Następnie studiował pod kierunkiem Hugo Riemanna i Arnolda Scheringa na Uniwersytecie Lipskim, w 1914 roku uzyskując stopień doktora na podstawie dysertacji Michael Praetorius (Creuzbergensis): Sein Leben und seine Werke (wyd. Lipsk 1915). W trakcie I wojny światowej walczył na froncie francuskim i dostał się do niewoli.

Od 1919 roku pracował na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim, gdzie od 1920 roku kierował nowo powstałym instytutem muzykologii. W 1929 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W 1937 roku został odsunięty przez władze nazistowskie od pracy naukowej na uczelni, do której powrócił po 1945 roku. Gościnnie prowadził wykłady w Bernie (1946) i Bazylei (1955–1956). W 1950 roku został członkiem Akademie der Wissenschaften und der Literatur w Moguncji. W 1953 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa fakultetu teologicznego na Uniwersytecie Lipskim.