Teodor Fabian Pajewski, ps. Szalony (ur. 14 września 1915 w Warszawie, zm. 19 listopada 1986 w Birmingham) – kamieniarz, żołnierz WP (1938–1939), uczestnik kampanii wrześniowej 1939, członek ZWZ-AK (1940–1945), uczestnik powstania warszawskiego, podporucznik WP (od 1944), żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (1945–1946), Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1977).
Życiorys Urodzony w rodzinie Teodora (ur. 1875) i Julii Marianny (ur. 1871) z Czarneckich, wywodzącej się z drobnej szlachty mazowieckiej z Pajewa Wielkiego (pow. Ciechanów), dzieciństwo spędził na warszawskiej Pradze. Ok. 1929 r. rozpoczął naukę w praskim gimnazjum, w 1934 r. zdał maturę, a następnie rozpoczął praktykę w zakładzie kamieniarskim rzeźbiarza Piotra Jaszczyka (wykonawcy, między innymi, mauzoleum gen. Gustawa Orlicz-Dreszera w Gdyni-Oksywiu oraz pomnika „Lotnika” na placu Unii Lubelskiej w Warszawie). Ok. 1937 r. ożenił się z córką Jaszczyka - Michaliną, z którą miał synów Wiesława (ur. 1938) i Andrzeja (ur. 1943).