W lipcu 1975 roku objął kierownictwo nowo powstałego Zakładu Radiospektroskopii, wchodzącego w skład Instytutu Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zakładem Radiospektroskopii zarządzał do przejścia na emeryturę we wrześniu 2005 roku. Współpracował z wieloma międzynarodowymi grupami badawczymi, m.in. na Uniwersystetem Kolumbii Brytyjskiej w Vancouver, Uniwersytetem Waterloo, Uniwersytetem Rzymskim La Sapienza, w Montelibretti oraz w w Heidelbergu.
Głównym obszarem jego zainteresowań były kwantowo-mechaniczne badania teoretyczne nad magnetyczną relaksacją jądrową. Do jego najważniejszych osiągnięć należą: Odkrycie i opisanie zjawiska interferencji oddziaływań w relaksacji jądrowej. Rozwinięcie teorii relaksacji spinowo-rotacyjnej w cieczachi gazach. Opracowanie teorii relaksacji w periodycznie zaburzonych układach spinowych. Prace nad dynamiką molekularną w kryształach plastycznych, ciekłych kryształach i układach biologicznych. Był autorem około 180 prac naukowych publikowanych w prestiżowych czasopismach, takich jakst Journal of Magnetic Resonance, Physica B Condensed Matter, Annalen der Physik, Polymer Bulletin, Macromolecules i Physics Letters A.