Wśród poruszanych tematów były Tradycja, Kościół, proroctwo, mariologia, teologia sakramentów w ujęciu pastoralnym, relacje Kościoła i państwa. Do śmierci Paula Couturiera w 1953 spotkania opierały się na studiach porównawczych, w ramach których przedstawiciele poszczególnych denominacji przedstawiali własne stanowiska, unikając jednak postawy apologetycznej lub polemicznej.
Lata 1954–1964 Spotkania od tego okresu gromadziły od 30 do 40 uczestników. Stronie katolickiej przewodził Maurice Villain, protestanckiej – Jean de Saussure, którego po 1958 zastąpił Henry Bruston. Grupa poszukiwała nowego sposobu prowadzenia dialogu, co pozwoliło jej przejść od podejścia ściśle komparystycznego do prób wspólnego dla wszystkich uczestników opisu poszczególnych kwestii teologicznych. W latach 1956–1962 grupa przygotowywała wewnętrzne dokumenty, w których przedstawiono wspólne rozumienie niektórych kwestii związanych z grzechem pierworodnym (1956), Kościołem (1957), Kościołem jako Ciałem Chrystusa (1958), władzy pastoralnej w Kościele (1959), kwestii apostolstwa Kościoła (1960), kapłaństwu i posługach w Kościele (1961) oraz kapłaństwie Chrystusowym i jego urzeczywistnieniu w kapłańskiej aktywności Kościoła (1962).