Około 1/3 członków formacji miała za sobą kryminalną przeszłość, a niektórzy nawet kilkukrotne wyroki skazujące (Onyszczenko miał 3 anulowane wyroki).

Szlak bojowy W listopadzie 2014 roku batalionowi przydzielona miała zostać siedziba i już wtedy nie obyło się bez pewnych kontrowersji. Zarówno rząd, jak i członkowie ugrupowania twierdzili, że ich baza powinna się znajdować w Zaporożu, natomiast władze miasta już miały zorganizowane dla nich miejsca w rejonie berdiańskim, który znajdował się znacznie bliżej strefy działań wojennych. Burmistrz Zaporoża Aleksandr Sin skarżył się, że skończyło się to wkroczeniem żołnierzy „Tornada” do jego gabinetu oraz grożeniem jego ochronie bronią. W tym samym miesiącu, jeszcze przed chrztem bojowym jednostki, donoszono o zatrzymaniu przez SBU jej uzbrojonych członków w Kijowie, którzy zamierzali dokonać napadu rabunkowego.

Na początku 2015 roku rozlokowano ją w strefie „operacji antyterrorystycznej” (ATO, jak ukraiński rząd nazywał swoje działania w Donbasie). Prowadzone przez nią działania miały miejsce głównie w obwodzie ługańskim. Batalionowi udowodniono wykorzystywanie cywilnych obiektów w celach militarnych.