mały|prawo|240px|Fajansowa tulipaniera, Delft mały|prawo|240px|Fingervase - wazon palcowy mały|prawo|240px|Tulipaniera w formie piramidy

Bukietiera (bukietera) (franc. bouquetier - wazonik) – naczynie przeznaczone do układania ciętych kwiatów, zaopatrzone w tulejki lub ażurową pokrywkę do wkładania pojedynczych łodyg roślin.

Historia W XVI wieku w Wenecji wykonywano bukietiery ze szkła, w XVII wytwarzano je z kryształu górskiego, srebra i materiałów kruszcowych. Także w XVII wieku w Niderlandach, w okresie gorączki tulipanowej, głównie w Delfcie, zaczęto produkować szczególną postać bukietiery tzw. tulipanierę z fajansu. Bukietiery rozpowszechniły się w innych krajach Europy w XVIII i XIX wieku. Powstawały różne odmiany takich wazonów z fajansu i porcelany, popularne były głównie w Anglii, Francji i Niemczech. Bukietiery produkowano także na Dalekim Wschodzie, z miękkiego kamienia mydlanego (steatytu) lub z porcelany. Czasem forma przypominała porcelanowy tulipan.

Opis różnych odmian bukieterii Szklane bukieterie produkowane w Wenecji w XVI wieku miały postać puklowanej czaszy z trzonem i stopą. Tulipaniery z fajansu produkowane w Delfcie wykonywano w różnych kształtach i wielkościach. Jedne z nich miały formę wazy, które w górnej części (w pokrywie) miały liczne tulejki na kwiaty.