Tego samego dnia podczas szarży kawalerii nieprzyjacielskiej za wsią Stefankowice zatrzymał się na skraju lasu i na odległość 20 kroków strzelał do nadjeżdżającej kawalerii przez co został odcięty i dopiero na drugi dzień przedzierając się lasami powrócił do kompanii”.
25 czerwca 1921 Sąd Polowy 2 Dywizji Legionów na podstawie art. 656 kk skazał go na karę czterech tygodni aresztu. W 1922 został przeniesiony do rezerwy.
Był żonaty ze Stanisławą, z którą miał trzy córki: Stefanię (ur. 3 czerwca 1925), Zofię (ur. 20 lutego 1927) i Danielę (ur. 30 marca 1932). Mieszkał z rodziną we wsi Skrzeszewy, gdzie do 1 kwietnia 1933 dzierżawił pięć mórg ziemi. Później pozostawał bez zajęcia i środków na utrzymanie rodziny. W 1935, dzięki poparciu szefa Biura Kapituły Orderu Wojennego „Virtuti Militari”, został zatrudniony przez Dyrekcję Okręgową Kolei Państwowych w Warszawie, w charakterze pracownika czasowego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2226 – 28 lutego 1921. Medal pamiątkowy Odznaka Pamiątkowa Frontu Litewsko-Białoruskiego Odznaka honorowa dla Ochotników Swastyka 4 Pułku Piechoty Legionów
Przypisy
Bibliografia