Powierzchnia biaława do brązowawej i drobno owłosiona. Miąższ bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Worki 8-zarodnikowe. Zarodniki 16–20 × 11–14 µm, elipsoidalne, gładkie z jedną centralną gutulą. Parafizy cylindryczne z maczugowatymi lub tylko zaokrąglonymi wierzchołkami o szerokości 4–6 μm, szkliste do brązowawych. Gatunki podobne Kluczowe znaczenie dla identyfikacji mają żebra występujące na dolnej powierzchni owocnika. U piestrzycy pucharowatej rozciągają się one nie tylko na trzonie, ale także na miseczce, czasami prawie do jej krawędzi. Dissingia leucomelaena jest podobna, ale jej żebra nie rozciągają się na dolną powierzchnię kapelusza, ponadto ma słabiej rozwinięty trzon i często znajduje się on pod ziemią. U Helvella queletii żebra również nie rozciągają się na dolną powierzchnię kapelusza. U Helvella costifera żebra również przechodzą na kapelusz, ale piestrzyca pucharowata odróżnia się od niej czterema cechami: jej żebra na trzonie są na ogół zaokrąglone i tępe, a nie ostre, ma szary kapelusz, zarodniki są nieco mniejsze, pigment w komórkach jej zewnętrznej powierzchni znajduje się tylko w ścianach komórkowych, a nie wewnątrz komórek.