W wyniku działań wojennych prowadzonych w czasie II wojny światowej w ramach oblężenia Wrocławia z 1945 r. znaczna część zabudowy uległa zniszczeniu. Po odgruzowaniu po stronie wschodniej powstał wolny teren, który przeznaczono do zabudowy. Zakłady Juliusa Kemny po II wojnie światowej zostały przekształcone w fabrykę działające w branży maszynowej – Fadroma. Po przemianach ustrojowych w Polsce na znaczącej części jej terenu rozpoczęto budowę współczesnych osiedli mieszkaniowych, a pozostałą część pozostawiono pod biura, handel i usługi. Zachowany stadion – Stadion Oporowska – przez lata służył klubowi Śląsk Wrocław, sekcji piłki nożnej. Po wojnie dawny trakt spacerowy wzdłuż nasypu kolejowego został zaniedbany, a z czasem pierwotne walory estetyczne i krajobrazowe, głównie ze względu na brak właściwego utrzymania, uległy zatarciu. Podkreśla się jednak, że nadal jest to teren o wysokim potencjale rekreacyjnym.

Projektowanie osiedla mieszkaniowego na wolnych terenach Gajowic, powstałych po ich odgruzowaniu, rozpoczęto w 1959 r. w Miastoprojekcie – Wrocław, w zespole architektów, którym kierował Igor Tawryczewski, a realizacja prowadzona była w latach 1960-1970. W jej wyniku na wschód od placu zbudowano osiedle mieszkaniowe „Gajowice”. Punktowce położone w rejonie placu oddano do użytkowana w 1963 r..