W 1935 wziął udział w rebelii antypaństwowej w Fierze. Aresztowany przez policję 15 sierpnia 1935, stanął przed sądem wojskowym, który 17 września 1935 skazał Reçiego na karę śmierci. Pod naciskiem opinii międzynarodowej sentencję wyroku zmieniono na karę dożywotniego więzienia. W latach 1925–1939 odbywał karę w twierdzy w Gjirokastrze. Po agresji włoskiej na Albanię 7 kwietnia 1939 uciekł z więzienia i wyjechał do Jugosławii, gdzie współpracował z Mustafą Gjinishim i Haxhi Lleshim. W 1941 powrócił do Albanii, ale wkrótce został aresztowany przez policję włoską i nie uczestniczył w spotkaniu założycielskim Komunistycznej Partii Albanii. Karę odbywał w więzieniu na wyspie św. Stefana. Po wyzwoleniu obozu przez armię amerykańską pracował jako tłumacz armii amerykańskiej. Powrócił do Albanii w 1944 i walczył jako żołnierz 5 Brygady Szturmowej Armii Narodowo-Wyzwoleńczej. Był członkiem Antyfaszystowskiej Rady Narodowowyzwoleńczej, pełniącej funkcję podziemnego parlamentu. Po zakończeniu wojny objął stanowisko kierownika wydziału w ministerstwie oświaty.