Pod koniec 1906 r. Hjulgrén wzięła udział w kursie agitacyjnym Partii Socjaldemokratycznej w Lahti, a na początku 1907 r. została wybrana na główną agitatorkę okręgową partii w Lappeenrancie. Gdy Anton Hjulgrén został zwolniony z fabryki w Karhuli z powodu działalności Sofii w związkach zawodowych, w 1908 r. para przeniosła się do Joutseno. Hjulgrenowie dołączyli do Stowarzyszenia Pracowników Tartaku Honkalahti, w którym Anton został wkrótce wybrany na przewodniczącego. Rok później Sofia założyła kobiecą sekcję związku zawodowego. Była członkiem lokalnej komisji wyborczej, zarządu miejscowej szkoły podstawowej oraz zarządu Kasy Spółdzielczej Saimaanranta, jako przedstawicielka robotników.
Hjulgrén była znana w Joutseno pod przezwiskiem Sosso. Jako że ukończyła jedynie szkołę gminną, większość wiedzy, jaką posiadała, zdobyła dzięki samokształceniu. Była dobrą mówczynią i miała opinię zręcznej dyskutantki. Miejscowi pracodawcy nazywali ją „zadziornym rudzielcem”, ale mieszkańcy Jutseno zapamiętali ją jako kobietę, która w swoich działaniach zawsze dążyła do pokojowych rozwiązań.