Dorota Kober, Köberin (ur. 1549 w Krakowie, zm. 6 czerwca 1622 we Wrocławiu); (tu Kraków podany jako przypuszczalne miejsce narodzin). – malarka, żona Marcina Kobera, która pracowała dla dworu króla Zygmunta III Wazy.
Pochodziła z bliżej nieznanej rodziny z Krakowa. W 1586 roku, może w swoim rodzinnym mieście, poślubiła Marcina Kobera, nadwornego malarza króla Stefana Batorego. Wraz z mężem wyjechała do Wrocławia (1587), gdzie urodziła dwoje ich dzieci, Melchiora (1587) i Esterę (1589).. W trakcie nieobecności Kobera prowadziła jego warsztat malarski.. W 1589 lub 1590 roku Koberowie ponownie osiedlili się w Polsce, kiedy Marcin wstąpił na służbę Zygmunta III. Mieszkali w Krakowie, a następnie przez dłuższy czas w Warszawie. Wiadomo, że pod nieobecność męża Dorota odbierała, za pośrednictwem czeladnika, wynagrodzenie za jego prace (świadczy o tym dokument z 10 października 1595). Dwukrotnie przebywała w Poznaniu, zajmując się sprawami majątkowymi ze szwagrem, Wacławem (1597 i 1598). Jej mąż zmarł przed 9 listopada 1598 roku. Z tego dnia pochodzi umowa zawarta przez Dorotę, w której figuruje już jako wdowaMożliwe, że Marcin Kober zmarł jeszcze w 1597 roku, o czym może świadczyć pobyt Doroty w Poznaniu.