wybudował sobie wóz mieszkalny, wzniesiony na podwoziu starej młockarnihttps://kartuzy.info/artykul/augustyn-pawelczyk/927791 [dostęp 2023-03-01]., prawdopodobnie naśladując w ten sposób słynnego Michała Drzymałę z WielkopolskiSprawa wozu Drzymały stała się głośna za sprawą licznych publikacji prasowych jesienią 1907 r. Podobne akcje przeprowadziło w tym samym czasie kilku innych chłopów w zaborze pruskim (stąd określenie: drzymalici), dlatego trudno dzisiaj orzec, kto się konkretnie na kim wzorował, a kto wpadł na ten sam pomysł niezależnie od innych.. Miejscowy wójt żądał od niego opuszczenia i usunięcia wozu, grożąc mu grzywną i więzieniem, jednak Pawelczyk odwołał się najpierw do landrata kartuskiego, potem do prezesa rejencji gdańskiej (1908), a ostatecznie do Najwyższego Trybunału Administracyjnego w Berlinie, który 11 czerwca 1909 r. oddalił jego skargę. Ze względu na narastające szykany ze strony władz i niemieckich sąsiadów, już w 1908 r., za radą proboszcza sierakowickiego, ks. Bernarda Łosińskiego, sprzedał gospodarstwo Polakowi i przeniósł się do sąsiedniego powiatu wejherowskiego, do wsi Dobrzewino w parafii Kielno. Według tradycji rodzinnej wozem Pawelczyka w Sierakowicach zajął się ks.