W późniejszych latach, podobnie jak wielu innych Kaszubów, był rozczarowany powojenną rzeczywistością, w której miejscowa ludność była traktowana nieufnie i spychana na margines przez polskich urzędników. Osobistym ciosem było dla niego to, że kiedy w 1927 r. starał się o zakup działki po rozparcelowanym majątku państwowym w Dobrzewinie, którego gruntu graniczyły z jego gospodarstwem, nie otrzymał na to zgody, a działka został sprzedana miejscowemu Niemcowi (!).
Augustyn Pawelczyk zmarł 1 maja 1941 w Karczemkach koło Dobrzewina, przy czym przed śmiercią zastrzegł sobie, żeby na jego pogrzebie nikt nie przemawiał ani nie śpiewał po niemiecku. Ponieważ w czasie okupacji nie można było odprawiać publicznych modłów po polsku, dlatego kondukt pogrzebowy z Karczemek do kościoła w Kielnie, przy którym został pochowany, przeszedł w całkowitym milczeniu.
Według J. Borzyszkowskiego Pawelczyk otrzymał w 1922 r. Krzyż Niepodległości, jednak odznaczenie to zostało ustanowione dopiero w 1930 r., a Pawelczyk otrzymał je w 1938 r., i to najniższej, trzeciej klasy, czyli Medal NiepodległościMonitor Polski, nr 177/1938: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WMP19381770323 [dostęp 2023-03-01]..