W lipcu 1914 został zmobilizowany do c. i k. Armii. Walczył w szeregach c. i k. Pułku Piechoty Nr 56. 23 października tego roku został ranny pod Jedlnią. Był wówczas kadetem–aspirantem 15. kompanii pułku.. Przez dziesięć miesięcy leczył się w szpitalu, a następnie służył w batalionie zapasowym macierzystego pułku w Kielcach. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915. Od marca do listopada 1918, jako oficer c. i k. Armii działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Kielcach.
1 listopada 1918 został adiutantem komendanta Ziemi Kieleckiej, a następnie został przydzielony do sztabu generała Wacława Iwaszkiewicza. W grudniu 1918 został przeniesiony do 12 pułku piechoty w Wadowicach, a 8 stycznia 1919 w szeregach I batalionu wysłany pod Lwów. W listopadzie 1919 objął dowództwo II batalionu 12 pp, na którego czele walczył z bolszewikami. Wyróżnił się 2 sierpnia 1920 w bitwie pod Brodami i Beresteczkiem za co później został odznaczony Orderem Virtuti Militari.