Mąż Wandy Jaworskiej, Stanisław (prawnik), w przeddzień 1 września 1939 został zmobilizowany w Korpusie Ochrony Pogranicza (KOP) w Budsławiu (zob. Batalion KOP „Budsław”). Po 17 września znalazł się w obozie w Kozielsku. W roku 1943 rodzina dowiedziała się (z list ogłaszanych przez „Nowy Kurier Warszawski”), że znalazł się wśród ofiar zbrodni katyńskiej.
Wanda Jaworska (matka trojga dzieci: Stanisław ur. 1929, Krzysztof ur. 1933, Małgorzata ur. 1937) zorganizowała i prowadziła w jednym z pokoi mieszkania przy ul. Długiej prywatny gabinet okulistyczny. Pracowała też w przychodniach Zarządu Miejskiego przy ul. Floriańskiej, ul. Poborzańskiej (Targówek) i innych.
„Stanisław Wójcik” znalazł zatrudnienie w łaźni miejskiej przy ul. Rybaki i uczestniczył w różnych „akcjach przeciwtyfusowych” (dur brzuszny), prowadzonych w Warszawie i miejscowościach dystryktu warszawskiego (dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja). Otrzymał dokumenty gwarantujące bezpieczeństwo w czasie kontroli przez żandarmerię oraz uzyskał możliwości zdobywania poza Warszawą prowiantu, dostarczanego współmieszkańcom ul. Długiej 9. Uczestniczył też w pracach na działce, uprawianej wspólnie na terenie ogrodu zoologicznego, w pobliżu nieczynnej hipopotamiarni.