W ścianie wschodniej umieszczone jest jedno szerokie, późnogotyckie okno. W ścianach bocznych nawy znajdują się po trzy nowożytne okna, zamknięte łukiem koszowym. W południowo-wschodnim narożniku kościoła, w 7. warstwie nad cokołem, znajduje się kamień z murarskim rytem szachownicy ułożonej z rombów. Druga szachownica, ułożona z kwadratów, znajduje się w narożniku północno-wschodnim, w 16. warstwie nad cokołem. Wewnątrz kościoła, w ścianie północnej, częściowo zachował się ślad po pierwotnym kamiennym portalu, z rytem przedstawiającym dwa węże na ościeżu. W ścianie wschodniej znajduje się ceglane tabernakulum zamknięte łukiem odcinkowym, osadzone w płytkiej prostokątnej niszy.
Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 1 października 1945 roku. W 1973 roku erygowana została parafia.
Wystrój i wyposażenie Jednonawową przestrzeń świątyni nakrywa drewniany strop belkowany, pokryty polichromiami. Nad prezbiterium znajduje się pochodzące z XV wieku sklepienie gwiaździste. W łuku tęczowym umieszczony jest gotycki krucyfiks z 2. połowy XV wieku, z medalionami z symbolami Ewangelistów i ich imionami na wstęgach. Zachowała się barokowa ambona z 2.