Po odzyskaniu niepodległości sytuacja ogólna spowodowała powołanie w grudniu 1923 Centralnego Związku Mistrzów Piekarskich z siedzibą w Warszawie. W 1928 zmieniono nazwę na Centralny Związek Cechów Piekarskich. Ustawa z 1927 dopuszczała powstawanie żydowskich korporacji rzemieślniczych.
Nie zachował się statut Cechu Piekarzy jaki został złożony w 1928 władzom miasta (w 1944 spłonęło archiwum Magistratu m.st. Warszawy). W 1935 część mistrzów piekarskich oddzieliła się i utworzyła "Stowarzyszenie Mistrzów Piekarskich Chrześcijan m.st. Warszawy". W listopadzie 1938 Cech Piekarzy zmienia nazwę na "Cech Piekarzy Chrześcijan m.st. Warszawy". W czasie okupacji nastąpiło zjednoczenie cechów piekarskich w Warszawie.
Bibliografia
Kategoria:Cechy rzemieślnicze Kategoria:Stara Warszawa