Jadwiga Sikorska (ur. 20 września 1846 w Warszawie, zm. 20 grudnia 1927 tamże) – polska pedagożka, filantropka, założycielka i wieloletnia przełożona żeńskiej pensji w Warszawie.
Życiorys Dzieciństwo i edukacja Urodziła się 20 września 1846 roku w Warszawie jako czwarte z sześciorga dzieci muzyka Józefa Sikorskiego i Marii z Chrzanowskich. Początkowo pobierała naukę w domu rodzinnym, a następnie na tajnej pensji Julii Bąkowskiej (późniejszej żony Ignacego Baranowskiego). Następnie ukończyła (założoną w 1859) 6-klasową Wyższą Szkołę Żeńską. W roku szkolnym 1863/1864 ukończyła również roczny kurs pedagogiczny w Instytucie Aleksandryjsko-Maryjskim Wychowania Panien przy ulicy Wiejskiej i uzyskała świadectwo uprawniające ją do nauczania języka polskiego w prywatnych i rządowych szkołach średnich.
Praca zawodowa, społeczna i filantropijna Przez rok była prywatną nauczycielką w domu ziemian Koskowskich w Chrzesnem koło Warszawy. Od 1866 roku przez osiem lat była nauczycielką na pensji Pauliny Krakowowej.