Razem z Cecylią Plater-Zyberkówną współdziałała w zorganizowaniu szkoły rękodzielniczej w Warszawie oraz żeńskiej szkoły gospodarczej w Chyliczkach. Pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku wspierała materialnie „Przegląd Pedagogiczny” oraz nielegalne wydawnictwa oświatowe, które były drukowane przez Koło Kobiet Oświaty Ludowej. Razem ze swoją bratową Julią Sikorską od 1892 do 1895 była opiekunką V szwalni Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności. Od 1905 roku do 1907 roku, podczas rewolucji, była współorganizatorką Koła Przełożonych Szkół Warszawskich, które zostało utworzone w celu wspólnych działań w walce o polską szkołę.

Sporadycznie zamieszczała w prasie warszawskiej krótkie noty czy wypowiedzi, jak m.in. w 1883 roku w „Tygodniku Illustrowanym” czy w 1925 roku w „Rzeczpospolitej”.

W okresie tworzenia Biblioteki Publicznej w Warszawie w latach 1907–1910 ofiarowała jej kilkanaście książek. Pozostała część jej księgozbioru, liczącego około 800 tomów, biblioteka otrzymała w 1928 roku, po jej śmierci.