Jadwiga Sikorska została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (aleja katakumbowa, grób 105/106).
Życie prywatne Nie założyła rodziny i był to prawdopodobnie jej świadomy wybór. Przez ponad 60 ostatnich lat życia mieszkała w domu przy ulicy Marszałkowskiej 153, na początku z rodzicami, a po ich śmierci sama. Często była odwiedzana przez dawne uczennice, znajomych i licznych krewnych, dla których pozostawała „dobrą, kochaną ciocią Jadzią”. Była osobą sumienną, oddaną pracy, więc w okresie roku szkolnego nie opuszczała Warszawy. Jedynie latem w okresie wakacji, udawała się na krótkie pobyty do wiejskiego majątku Skarbonka koło Otwocka, należącego do jej szwagra Edmunda Jankowskiego, rzadziej wyjeżdżała do Abacji czy Karlowych Warów. Dopiero po przejściu na emeryturę w 1927 roku zdecydowała się na dłuższy pobyt w majątku szwagra i po raz pierwszy w swoim dojrzałym życiu zobaczyła jesień na wsi. Zachwycona jej urokami postanowiła, że w przyszłym roku przyjedzie poznać uroki wiosny.