W latach 30. XX wieku w dolinie znajdowało się miejsce odpoczynku z ławkami, nazywane Reimannsruh. Prowadził tędy szlak z sanktuarium św. Józefa do Dębowca. Pozostałością po nim jest kamienna tablica. Wyraźna ścieżka prowadząca z dna Dębnickiej Doliny przez stok Świętej Góry wyznaczała fragment granicy między lasem, który był własnością Prudnika, a Lasem Trzebińskim. Obecnie biegnie tędy granica między miastem i gminą Prudnik a wsią Trzebina w gminie Lubrza. Na przedłużeniu granicznej ścieżki znajduje się podłużny i spłaszczony kamień, który według Andrzeja Derenia mógł pełnić funkcję kamiennej kładki na pobliskim strumieniu, albo był jednym z kamieni granicznych Królewskiego Miasta Prudnik.
Przed 1837 w Dębnickiej Dolinie powstał staw, który służył jako rezerwuar wody na wypadek pożaru w Lesie Prudnickim. Na jego miejscu w 2018 Nadleśnictwo Prudnik utworzyło większy zbiornik wodny o powierzchni 0,4 ha. Miał on poprawić bilans wodny lasu, zmniejszyć zagrożenie pożarowe i zwiększyć odporność lasu na susze poprzez uwilgotnienie mikroklimatu.