Powstały w ten sposób wolne tereny, które umożliwiały kreację nowego centrum miasta, z uwzględnieniem zmian zarówno w zakresie ulic oraz transportu jak i zabudowy uwzględniającej nowe tendencje oraz rozwiązania architektoniczno-urbanistyczne, a także nowe funkcje niezbędne w dużym ośrodku miejskim.
Projekt osiedla Plac PKWN został opracowany w 1955 r. (1954 r.) w ramach odbudowy centrum miasta. Powstał w Miastoprojekcie Wrocław, w zespole architektów. Jego pracami kierował Kazimierz Bieńkowski. Inwestorem dla tej realizacji była Dyrekcja Budowy Osiedli Robotniczych Wrocław-Miasto. Sama realizacja projektowanych obiektów była rozciągnięta w czasie od drugiej połowy lat 50., w latach 60., oraz na początku lat 70. XX wieku.
Jeśli chodzi o budynki zrealizowane w ramach samej dzielnicy mieszkaniowej Plac PKWN to można podać, że budynki przy ulicy Prostej 2-6 i 8-14 zostały przekazane do użytkowania w 1958 r., budynki przy Iwana Pawłowa około 1960 r., zaś budynki punktowe przy ulicy Józefa Piłsudskiego 4-10 do 1961 r.