Habilitowała się 21 marca 1991 roku w dziedzinie etnografii na podstawie pracy Medycyna ludowa w kulturze wsi Karpat Polskich. 1 stycznia 1992 roku została zatrudniona na stanowisku docenta w Instytucie Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Od 1 marca 1987 roku do przejścia na emeryturę w 2002 roku była kierownikiem Pracowni Etnologii Instytutu Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Była przewodniczącą sekcji polskiej Międzynarodowej Komisji do Badania Kultury Ludowej w Karpatach. Jej zainteresowaniami badawczymi były głównie: architektura ludowa, pasterstwo, gospodarka wodna, medycyna ludowa. Prowadziła liczne badania terenowe, m.in. w Beskidzie Śląskim. Należała do Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego od 1958 roku oraz do Towarzystwa Lekarskiego Krakowskiego. Zmarła 11 grudnia 2004 roku w Krakowie, została tamże pochowana na cmentarzu Rakowickim.
Odznaczenia srebrny Krzyż Zasługi (1993)
Publikacje Publikowała artykuły naukowe m.in. w „Ethnobotanik”, „Etnografii Polskiej”, „Roczniku Muzeum Etnograficznego w Krakowie”.