Krystyna Antonina Piotrowska (ur. 5 lipca 1938 w Łucku, zm. 26 stycznia 2022) – polska geolog kartograf, profesor nauk o ziemi, badaczka Tatr.
Życiorys Po II wojnie światowej mieszkała z rodzicami w Warszawie. Ukończyła szkołę średnią na warszawskiej Pradze. Uzyskała tytuł magistra geologii stratygraficzno-poszukiwawczej w 1962 roku na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Budowa geologiczna Wyżniej Świstówki, jej promotorem był Edward Passendorfer. Od 1962 roku pracowała w Zakładzie Tektoniki i Kartowania Geologicznego Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Stopnień doktora uzyskała na Uniwersytecie Warszawskim w 1969 roku na podstawie pracy Fotointerpretacyjna analiza jakościowa elementów tektoniki nieciągłej trzonu krystalicznego polskich Tatr Wysokich, jej promotorem był Kazimierz Guzik, praca została nagrodzona przez rektora UW. Habilitowała się w 1978 roku na Uniwersytecie Warszawskim w dziedzinie nauk przyrodniczych na podstawie pracy pt. Struktury płaszczowinowe zachodniej Kuby na przykładzie Sierra de los Organos. Na swojej macierzystej uczelni prowadziła wykłady z tektoniki i kartowania geologicznego. Jej mąż był również geologiem kartografem.