Świecki buddyzm () – szerokie określenie form buddyzmu opartych na wartościach humanistycznych, sceptycznych i agnostycznych, z wyraźnym unikaniem wierzeń w zjawiska nadprzyrodzone lub paranormalne. Świeccy buddyści interpretują nauki i teksty buddyjskie w sposób racjonalistyczny, biorąc pod uwagę kontekst historyczny i kulturowy czasów, w których żył Budda. Podejście racjonalne do doktryny buddyjskiej odrzuca wszystkie formy tradycyjnych wierzeń lokalnych, niezwiązanych wprost z naukami Buddy, jak również te, których nie można zweryfikować za pomocą badań empirycznych. Świecki buddyzm postuluje racjonalistyczne podejście do nauk Buddy, opisuje Siddhārthę Gautamę jako postać historyczną, a nie wyidealizowaną ikonę religijną.
Historia Świecki buddyzm ma swoje korzenie w buddyjskim modernizmie, sekularyzacji i świeckim humanizmie i wiąże się z postulatami porzucenia hierarchicznych cech buddyjskiej kultury monastycznej, na rzecz demokratycznych zasad stowarzyszenia obywatelskiego. Jedną z pierwszych instytucji postulujących świecki buddyzm był amerykański Ruch Medytacji Wglądu (Insight Meditation Movement), popularyzujący buddyjską medytację vipassana, oparty jednak na modernistycznych wartościach świeckich.