Na zachód od szczytu, ok. 160 m poniżej wierzchołka swoje źródła ma rzeka Borżawa, dopływ Cisy. Potoki odwadniające północno-wschodnie stoki Magury stanowią dopływy Rypenki (dorzecze Riki), do której uchodzą w pobliskich wsiach Izky i Bukoweć. Przewyższenie względem dolin wynosi w przybliżeniu 950–975 m. Doliny okolicznych strumieni położonych na skłonach północnym i północno-wschodnim zostały przeobrażone w procesie erozji o pochodzeniu lodowcowym i śnieżnym.
Góra przykryta jest połoniną, jednak w okolicy Magury Żydowskiej obserwuje się szczególnie wyraźne podnoszenie się górnej granicy lasu (buczyna), zwłaszcza wzdłuż koryt potoków. Na szczycie znajdują się wychodnie skalne. Góra jest także znana z tego, że ponadprzeciętnie często jest miejscem wyładowań atmosferycznych.
Widok z Magury Żydowskiej jest rozległy, choć szczyt znajduje się w pewnym oddaleniu od sąsiednich pasm. Panoramę od zachodu po północ przesłania poprzeczne, najwyższe ramię Połoniny Borżawskiej ze Stojem i Wielkim Wierchem. Przesuwając się w prawo dostrzec można na dalszym planie szczyty Bieszczadów (Wielka Rawka, Pikuj, Tarnica) i Beskidów Skolskich (m.in. Trościan, Magura). Na północnym wschodzie i wschodzie widoczne są liczne wierzchołki Gorganów (Mołoda, Grofa, Ihrowiec, Wielka Sywula, Negrowiec czy Strymba).