W latach 1918-1939 wydano 24 tomy „Nauki Polskiej”.
W 1947 roku ukazał się tom 25. Zawarte tam perspektywy nauki polskiej w epoce dziejowej przemiany nie zyskały akceptacji ówczesnych władz państwowych i zdecydowały o likwidacji czasopisma.
Po przemianach ustrojowych przełomu lat 80. i 90. ubiegłego stulecia, i powołaniu w nowej formule Kasy im. Józefa Mianowskiego jako Fundacji Popierania Nauki, reaktywowany został w 1992 roku także Rocznik „Nauka Polska Jej Potrzeby, Organizacja i Rozwój”. Redaktorami rocznika byli Jan Piskurewicz (1992-2003), Andrzej Śródka (2004-2010), ponownie Jan Piskurewicz (2011-2015). Obecnie funkcję tę pełni Jaromir Jeszke. Nowa „Nauka Polska” ma charakter podobny do tomów przedwojennych, koncentruje się wokół współczesnych problemów nauki w Polsce. Na jej łamach omawiane są zagadnienia organizacji i finansowania nauki. Rocznik prezentuje też wypowiedzi dotyczące zasadniczych kwestii rozwoju nauki oraz stara się informować społeczeństwo o jej potrzebach.