W 1840 roku powstało towarzystwo akcyjne budowy linii kolejowej Berlin – Szczecin, otwartej w 1843 roku przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV. Koleje, zarówno normalnotorowe, jak i wąskotorowe, miały duże znaczenie dla rozwoju Golczewa, umożliwiając transport różnych towarów.

thumb|Ulica Zwycięstwa (dawniej Unterstrasse) w Golczewie na początku XX wieku W czasie II wojny światowej, w latach 1941–1945, Golczewo było miejscem pracy przymusowej dla jeńców radzieckich, którzy budowali obiekty podziemne i baraki.

Golczewo zostało zdobyte 6 marca 1945 roku przez wojska radzieckie I Frontu Białoruskiego pod dowództwem marszałka Gieorgija Żukowa oraz I Armię Wojska Polskiego, dowodzoną przez generała Stanisława Popławskiego, która była częścią tego frontu. W wyniku działań wojennych około 40 procent zabudowy miejscowości uległo zniszczeniu.

Po wojnie miejscowość nosiła nazwę Goliszewo, ale później przywrócono nazwę Golczewo. Golczewo rozwinęło się w ośrodek administracyjny i przemysłowy, a liczba ludności wzrosła, wynosząc w 1989