Hahn, Spangdahlem, Zweibriicken; niemieckie 1 Dywizja Lotnictwa Taktycznego i 2 Dywizja Lotnicza Obrony Powietrznej oraz grupa lotnictwa taktycznego Kanady. Bundeswehra do dyspozycji 4 PTSP oddała skrzydło rakiet Pershing 1A, siedem skrzydeł samolotów stacjonujących na lotniskach Bremgarten, Lechfeld, Buchel, Memmingen, Pferdsfeld, Leipheim i Furstenfeldbruck oraz dziewięć dywizjonów rakiet przeciwlotniczych Hawk i Nike. Wzmocnienie stanowiła 3 Armia Lotnictwa Taktycznego w Mildelhaal
W 1993 dowództwo 4 Połączonych Taktycznych Sił Powietrznych zostało rozwiązane, a jego zadania przejęło Dowództwo Połączonych Sił Powietrznych Europy Centralnej AIRCENT.
Struktura organizacyjna W 1953 dowództwo 4 PTSP 12 Armia Lotnicza USA 1 ER CATAC Francji 1 dywizjon lotniczy Kanady W 1987 dowództwo 4 PTSP 1 Dywizja Lotnictwa Taktycznego (niemiecka) 2 Dywizja Lotnicza Obrony Powietrznej (niemiecka) 17 Armia Lotnictwa Taktycznego (amerykańska) 1 Grupa Lotnictwa Taktycznego (kanadyjska) cześć 3 Armii Lotnictwa Taktycznego (amerykańskiej)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Połączone taktyczne siły powietrzne NATO Kategoria:Środkowoeuropejski Teatr Działań Wojennych Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1952 Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1993