We wrześniu 1939 roku most posłużył do przemieszczania wycofujących się polskich żołnierzy z Armii „Kraków” pod osłoną pociągu pancernego Wojska Polskiego II RP nr. 51 Pierwszy Marszałek. 10 września pociąg którym w tym czasie dowodził kapitan Zdzisław Rokossowski przejechał ze stacji Rozwadów na wschodni brzeg Sanu do Zaklikowa; tam dostał zadanie transportu i ochrony amunicji i żywności.12 września, pociąg przydzielono do ochrony mostu. 13 września po uprzednim przygotowaniu go do przeprawy, przeszli po nim wycofujący się żołnierze z 55 Dywizji Piechoty (Rezerwowej), pułkownika Stanisława Kalabińskiego. Rano 14 września, po przejściu ostatnich jednostek, środkowe przęsło mostu zostało zniszczone przez saperów z pociągu pancernego.
Już na jesieni 1939 Niemcy rozpoczęli odbudowę mostu i wiosną 1940 postawili nową konstrukcję zniszczonego przęsła. Most nie istniał zbyt długo, bo w 1944 został ponownie zniszczony przez wycofujących się Niemców, aby nacierającym Rosjanom uniemożliwić przeprawę.