Następnie kierowała sceną objazdową „Sezam” oraz była aktorką. W latach 1962–1976 ponownie pełniła funkcję dyrektorki teatru.

Od 1962 należała do Polskiego Ośrodka Lalkarskiego UNIMA (POLUNIMA), w latach 1968–1992 była jego sekretarzem. Była członkiem Zarządu Głównego Towarzystwa Kultury Teatralnej oraz sekretarzem oddziału TKT w Łodzi. Była działaczką SPATIF-u i ZASP-u. Janic we współpracy ze szkołami, ZHP i teatrem Arlekin organizowała akcję „Z teatrem na ty” zachęcającej do obcowania dzieci ze sztuką.

Janic została pochowana wraz z mężem Zygmuntem (zm. 1996) na cmentarzu komunalnym „Szczecińska” w Łodzi (Kwatera: XIII, Rząd: 3, Grób: 1).

Reżyseria Janic wyreżyserowała ponad 60 przedstawień, z czego większość w teatrze „Pinokio”. Do wyreżyserowanych przez nią spektakli należą m.in.: „Bajowe bajeczki i Świerszczowe Skrzypeczki” „Cztery mile za piec” „Zaklęty kaczor” „Ptak księżycowy” „O czym mówią pory roku” „Szklana góra” „Historia cała o niebieskich migdałach”, „Pinokio”

Wyróżnienia Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1985) Nagroda Miasta Łodzi (1986) – nagroda za całokształt działalności wychowawczej, artystycznej i społecznej w krzewieniu kultury wśród dzieci i młodzieży

Przypisy