Zabudowa przy ulicy Skalnej 1, 3 i 5, zlokalizowana została pomiędzy narożnymi budynkami przy ulicy Barbary 14 i B. Głowackiego 21. Są one wybudowane na planie kwadratu i są dwuipółtraktowe. Klatka schodowa została w nich zaprojektowana w głównej osi, zaś na każdym piętrze powstały dwa jednopokojowe mieszkania z kuchnią. Także tutaj pomieszczenia gospodarcze zlokalizowano w piwnicy i na poddaszu.
Stylistycznie architektura budynków kolonii kopalni „Wujek” wskazuje na początki modernizmu, lecz strome dachy z lukarnami świadczyły o tym, iż Bruno Taut nie był zdecydowany na jego wyrazistą formę. Elewacje budynków kolonii zostały zróżnicowane charakterystyczną dla dzieł Tauta kombinacją faktury i detalu architektonicznego. Każdy z domów ma odmienną elewację w postaci zestawienia partii ceglanych z tynkowanymi, kamiennych z tynkowanymi bądź kamiennych z ceglanymi. Część z budynków miejskiej kolonii kopalni „Wujek” posiada charakterystyczne partery z czerwonawej cegły, z półkolistymi oknami i ceglanymi ornamentami, które kontrastują z tynkowanymi fasadami wyższych kondygnacji z prostokątnymi oknami. Zróżnicowanie detali budynków widoczne jest przede wszystkim w portalach. Każde wejście zostało inaczej zaprojektowane.