Akcje eksterminacyjne w ośrodkach miejskich Symferopol Niedługo po zajęciu Symferopola władze niemieckie powołały Judenrat. Obarczono go zadaniem dostarczenia kontrybucji pieniężnych i robotników przymusowych. Nie doszło natomiast do utworzenia getta. Niemcy zarządzili spis ludności, który wykazał, że w mieście przebywa około 14 tys. Żydów. Wśród nich było 1,5 tys. Krymczaków, uchodźcy z południowej Ukrainy, a także pewna liczba Żydów, którzy na krótko przed rozpoczęciem okupacji przybyli do Symferopola z żydowskich rejonów narodowych Larindorf i Freidorf lub z okolic Eupatorii.
6 grudnia 1941 roku opublikowano zarządzenie, które nakazywało, by 10 grudnia wszyscy Żydzi stawili się na terenie Krymskiego Instytutu Medycyny. Zapowiedziano, że zostaną osadzeni w getcie i polecono, by zabrali ze sobą żywność i odzież na osiem dni. W wyznaczonym dniu stawiło się ponad 12 tys. Żydów i Krymczaków. Pewna liczba nie podporządkowała się zarządzeniu, wielu zostało jednak schwytanych i powieszonych na ulicach Symferopola. Ofiarom dla postrachu założono tabliczki z napisem: „Za niestawienie się w wyznaczonym terminie”.