Po ukończeniu budowy do kamienicy przeniesiono siedzibę Kasy Oszczędnościowej, która zajęła parter budowli, natomiast na piętrze mieściła się siedziba Towarzystwa Kasynowego oraz Muzycznego. Ponadto zlokalizowany był tu lombard oraz prywatne szkoły muzyczne mały|lewo|Widok na gmach od południa W 1898 roku wedle projektu Adolfa Juliusza Stapfa częściowo zmieniono układ funkcjonalny wnętrz oraz wzdłuż ul. Józefa Piłsudskiego (pl. Ofiar Katynia) rozbudowano jedno ze skrzydeł budowli. W 1929 roku przeprowadzono modernizację głównej klatki schodowej, zmieniając jej konstrukcję z drewnianej na żelbetową. Budynek przed II wojną światową pełnił funkcję centrum kulturalnego i finansowego Tarnowa, w znajdującej się na pierwszym piętrze Sali Lustrzanej Towarzystwa Kasynowego, zwanej podówczas Salą Kasyna, organizowano liczne bale, przedstawienia, rauty i koncerty. Wystąpili tutaj m.in. Eugéne Ysaÿe, Pablo Sarasate, Władysław Żeleński oraz Ignacy Jan Paderewski.