(ratyfikowana zgodnie z ustawą z dnia 5 marca 1934 r. (). Ówczesne brzmienie postanowienia ustanawiało wyłącznie ochronę prawa do autorstwa i prawa do integralności utworu, chroniło tylko przed naruszeniami w ujęciu obiektywnym i tylko do końca życia autora. W redakcji sztokholmskiej z 1967 r. dodano do art. 6-bis ust. 2, który pozostawia swobodę państw-sygnatariuszy zarówno w dookreśleniu treści ochrony praw autorskich, jak i czasu ich trwania. W ten sposób państwa systemu common law mogły przyjąć redakcję sztokholmską, nie zmieniając swojej koncepcji autorskich dóbr osobistych.
wprowadził ochronę osobistych praw wykonawcyTraktat WIPO o artystycznych wykonaniach i fonogramach, sporządzony w Genewie dnia 20 grudnia 1996 r. (). Konwencja TRIPS zobowiązuje państwa-sygnatariuszy do stosowania postanowień konwencji berneńskiej z wyłączeniem ochrony autorskich praw osobistych.