Wyjechała do Wiednia podczas II wojny światowej, ukończyła tamże szkołę tańca w 1944 roku; znalazła się w obozie dla przesiedleńców w Innsbrucku, wyjechała do Kanady w 1948 roku (od tego czasu zaczęła używać pseudonimu Gerdan), gdzie w Toronto około 1952 roku założyła własną szkołę tańca. Prowadziła też drugą szkołę w Winnipeg oraz jeszcze jedną w Stanach Zjednoczonych. W Kanadzie uczyła także języka ukraińskiego. Na emigracji zdobywała najwyższe nagrody na festiwalach tańca. Od 1956 roku mieszkała w Nowym Jorku. Pracowała tamże jako profesor choreografii w Ukraińskim Instytucie Muzycznym.
Podarowała ukraińskie pisanki do muzeum w Stanach Zjednoczonych. Zmarła w 1999 roku, została pochowana w Reading w stanie Pensylwania.
Bohdan Soluk nakręcił o niej film pt.Чар танку () w 1955 roku. W 2013 roku ukazała się książka o niej pt. Оленка Ґердан-Заклинська (), natomiast w 2015 roku we Lwowie ukazała się monografia poświęcona jej osobie pt. Оленка Ґердан-Заклинська (1916–1999): життя у мистецтві: матеріали до історії українського мистецтва XX століття ().