Wykonywali oni najcięższe prace.
Pod koniec lata 1943 wszystkich mężczyzn wraz z dotychczasowym komendantem przeniesiono do Wirtschaftshof Budy, podobóz stał się więc wyłącznie żeński. Wśród więźniarek znajdowały się Polki, Żydówki ze Słowacji oraz Niemki. Do ich zadań należało: czyszczenie kurników, przygotowywanie karmy dla kur, opieka nad kaczkami, indykami i gęsiami oraz hodowanie królików rasy angora na wełnę. Warunki bytowe w obozie były lepsze niż w macierzystym, łatwiej było zdobyć dodatkową żywność.
18 stycznia 1945 miała miejsce ewakuacja obozu. Więźniarki pieszo dotarły do Wodzisławia Śląskiego, skąd pociągami przewieziono je do KL Bergen-Belsen. Wyposażenie obozu z paroma więźniarkami trafiło do KL Ravensbrück.
Jednym z najbardziej znanych więźniów podobozu był Tadeusz Borowski, który poświęcił mu opowiadanie „Dzień na Harmenzach”.
Pozostałości Budynek, w którym mieszkali więźniowie, dziś jest Szkołą Podstawową im. Św. Maksymiliana Marii Kolbego, w samej miejscowości przetrwały również dwa ceglane kurniki.
Przypisy
Kategoria:Podobozy Auschwitz-Birkenau Kategoria:Harmęże