Zamek w Bolesławcu – ruiny zamku leżącego w Bolesławcu, w województwie łódzkim, w powiecie wieruszowskim.

Zamek w Bolesławcu stanowi przykład zamku nizinnego, w fazie przejściowej pomiędzy wczesnośredniowiecznym budownictwem grodowym a murowanymi warowniami feudalnymi. Został zbudowany w czasach Kazimierza Wielkiego, około połowy XIV wieku, prawdopodobnie jako pierwsza budowla obronna ufundowana przez tego władcę.

Położenie Zamek leży na zachodnim brzegu Prosny, na sztucznym wzniesieniu o wysokości 9 metrów, na kępie. Dawniej zamek był otoczony bagnami i rozlewiskami Prosny.

Historia XIII wiek

Około 1266 roku Bolesław Pobożny, jako ówczesny książę kaliski, zbudował gród drewniano-ziemny na terenie położonej o około 1 km od zamku wsi Kolonia Bolesławiec-Chróścin. Od imienia właśnie tego księcia pochodziła nazwa grodu odnotowanego jako Boleslawecz. Gród ten wzmiankowano w 1268 roku. W 1323 gród przeszedł w posiadanie księcia brzeskiego Bolesława III. Przed 1329 rokiem gród został przyłączony do posiadłości księcia Władysława Łokietka. Znajdowała się tu komora celna na drodze z Wielunia do Wrocławia. Na mocy porozumienia w Wyszechradzie z 1335 roku Kazimierz Wielki zobowiązał się wobec Jana Luksemburskiego zburzyć gród, jednak już w 1347 roku wymienione jest castrum w Bolesławcu.