Podczas I wojny światowej była członkinią Polskiej Organizacji Wojskowej. W latach 1915–1918 pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego i francuskiego w męskiej Szkole Handlowej pod kierunkiem księdza Włodzimierza Jasińskiego, a następnie, w latach 1918–1922, w Gimnazjum Humanistycznym pod kierunkiem Stanisława Szabelskiego. Pracowała także jako nauczycielka języków obcych w Żeńskim Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym, a w latach 1922–1924 i do 1933 roku, w Gimnazjum Żeńskim im. Królowej Jadwigi w Koninie. 19 lipca 1921 roku brała udział w powitaniu Józefa Piłsudskiego w Koninie. W 1933 roku przeszła na emeryturę. Do jej wychowanków należeli m.in.: Eryk Rosin, Witold Sztark i Mieczysław Bekker.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego była działaczką Towarzystwa Ratowania Tonących i Konińskiego Towarzystwa Wioślarskiego, pełniła funkcję sekretarza konińskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Przyjaźniła się z Zofią Urbanowską, była także właścicielką kamienicy, zwanej „Konińskim Wawelem”, w dwudziestoleciu międzywojennym uznawanej za jedną z największych i najbardziej okazałych kamienic w mieście. Angażowała się poza tym w działalność ekumeniczną, kulturalną i patriotyczną, organizowała wiele manifestacji, obchodów rocznic i innych akcji.