Ord szacuje całkowite ryzyko egzystencjalne w ciągu kolejnych stu lat na jeden do sześciu, przy czym za największe źródło ryzyka egzystencjalnego uznaje zagrożenia związane z zaawansowaną sztuczną inteligencją. Ord uważa, że znajdujemy się obecnie w czasie niezwykle podwyższonego ryzyka egzystencjalnego, który nazywa „Czasem Przepaści” („the Precipice”), którego początek datuje na moment pierwszej detonacji bomby atomowej. Podobne pojęcie „czasu niebezpieczeństw” („time of perils”) pojawia się w pismach astronoma Carla Sagana.

Zmiana trajektorii Według ekonomisty Tylera Cowena, o ile przyjmujemy długofalową perspektywę czasową, naszym priorytetem powinno być zwiększenie tempa zrównoważonego wzrostu gospodarczego, ponieważ korzyści z takiego wzrostu kumulują się.

Według MacAskilla obecne tempo wzrostu gospodarczego wydaje się fizycznie niemożliwe do utrzymania przez więcej niż kolejne kilka tysięcy lat, a więc zwiększenie jego tempa miałoby niewielkie efekty na naprawdę długofalową trajektorię cywilizacji. MacAskill przekonuje, że lepszym sposobem zmiany trajektorii cywilizacji w długofalowej perspektywie jest poprawa norm moralnych obowiązujących w społeczeństwie, co stara się pokazać na przykładzie brytyjskiego abolicjonizmu.