thumb|250px|Ratusz w Lesznie thumb|250px|Fasada kościoła pojezuickiego w Poznaniu thumb|right|250px|Ląd, dawne opactwo cystersów, widok od zachodu thumb|250px|Klasztor filipinów na Świętej Górze koło Gostynia thumb|Klasztor Cysterek w Owińskach. Kościół św. Jana Chrzciciela oraz budynek klasztorny.
Pompeo Ferrari (ur. ok. 1660 najprawdopodobniej w Rzymie, zm. 15 maja 1736 w Rydzynie) – jeden z najwybitniejszych wśród pracujących w Polsce architektów późnego baroku.
Życiorys Urodził się w Rzymie. Świadczy o tym fakt, że sam podpisywał się jako Romanus. Tu też zdobył wykształcenie i stawiał pierwsze kroki w dziedzinie architektury. Akademia Świętego Łukasza dwukrotnie (w 1678 i 1681) wyróżniła jego prace I nagrodą.
W 1696 do Polski sprowadził go ówczesny wojewoda poznański Stanisław Leszczyński. Architekt osiadł w należącej do nowego mecenasa Rydzynie. W 1703 odbył się tu również jego ślub z Anną Rozyną Eitner, z którą Pompeo miał szóstkę dzieci. Najstarszy z synów, Antoni, podążył w ślady ojca i w 1729 otrzymał obywatelstwo poznańskie jako murarius.