Lech Nowakowski (pseud. Neumann, ur. 1830, zm. 4 września 1872 we Lwowie) – polski aktor teatralny i śpiewak, twórca teatru polskiego w zaborze pruskim, dyrektor teatru polskiego w Poznaniu w sezonie 1870/1871, tłumacz sztuk teatralnych.
Kariera aktorska Debiutował na scenie teatru lwowskiego w 1850 r. Wcześniej uczestniczył w przedstawieniach amatorskich. W końcu 1851 lub na początku 1852 r. przeniósł się do teatru krakowskiego i występował tam do 1855 r. W latach 1855–1858 występował w Wiedniu pod pseudonimem Neumann. W latach 1859–1868 ponownie był związany z teatrem we Lwowie. W latach 1868–1869 należał do zespołu teatru krakowskiego. Gościnnie występował w Warszawskich Teatrach Rządowych. Na parę miesięcy przed śmiercią powrócił do Lwowa i występował w tamtejszym teatrze. Wystąpił m.in.