W Polsce obserwowano wyłącznie te formy. Podzielone przegrodami i rozgałęzione konidiofory o długości 55-88 µm powstają pęczkami po kilka. Ich końcowe gałązki są najszersze u podstawy i zwężają się ku końcom. Powstające na ich szczytach konidia mają łezkowaty, rzadziej kulisty kształt, wielkość 11,5–25,5 × 7,5–12,5 µm, są cienkościenne i szkliste. Ten typ zarodnikowania opisywano jako Verticillium agaricinum. W drugim typie, opisywanym jako Blastotrichium puccinioides, tworzą się chlamydospory. Następuje to podczas suchej pogody. Chlamydospory o wymiarach 61–107 × 30,5 µm powstają na szklistych, rozgałęzionych, septowanych i zaopatrzonych w gutule strzępkach o grubości 7–10 µm. Chlamydospory są maczugowate z zaokrąglonymi wierzchołkami, szkliste, pokryte brodawkami i mają 2–4 komórki. Dolna komórka zwykle jest gładka, największa jest środkowa.
Występowanie i siedlisko Hypomyces ochraceus występuje na niektórych wyspach i na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Występuje także w Polsce, ale był opisywany jako Verticillium agaricinum. Jest to teleomorfa tego gatunku. K. Bitner znalazł w Polsce ten gatunek 191 razy, w tym, jak pisał 186 razy jako V. agaricinum.