Królestwo Burundi – historyczne królestwo afrykańskie, powstałe w ok. 1650 r. jako państwo Urundi, od 1884 r. terytorium zależne Niemiec, po 1916 r. – Belgii. Niepodległość odzyskało w 1962 r., upadło w 1966 r. w wyniku obalenia monarchii i proklamacji Republiki Burundi.

Historia Założycielem królestwa był Ntare III Rushatsi, który ok. 1650 r. przyjął tytuł mwami. W połowie XVIII wieku władze królewskie skonsolidowały władzę nad ziemią, produkcją i dystrybucją wraz z rozwojem ubugabire – systemu, w którym ludność otrzymywała królewską ochronę w zamian za daninę i tytuł własności do ziemi. W XIX w. kraj zmagał się z zagrożeniami zewnętrznymi w postaci ekspedycji arabskich łowców niewolników z Zanzibaru oraz penetracji przez europejskie mocarstwa. Pierwszymi Europejczykami, którzy dotarli do Burundi w latach 1857–1859, byli Richard Francis Burton oraz John Hanning Speke, którzy badali jezioro Tanganika, w celu znalezienia źródła Nilu. To samo jezioro badali również Henry Morton Stanley oraz David Livingstone, podczas swojej ekspedycji w 1871 r.