Twierdza Ołomuniec (czes. Pevnost Olomouc, niem. Festung Olmütz) – zbiorcza nazwa fortyfikacji miasta Ołomuniec i ich pozostałości, głównie po wyburzanej od 1886 twierdzy-gwieździe. Twierdza w jej współczesnym kształcie była rozbudowywana od XVII do XIX wieku, najintensywniej w latach 1742–1757, za panowania cesarzowej austriackiej Marii Teresy.
Historia Budowę twierdzy Ołomuniec w jej współczesnym kształcie rozpoczęli Szwedzi, którzy w trakcie wojny trzydziestoletniej zdobyli miasto w 1642 i wznieśli szereg bastionów wokół istniejących bram i odrestaurowanych murów miejskich. W 1655 król czeski Ferdynand III Habsburg ogłosił miasto Ołomuniec twierdzą, a w 1658 habsburski marszałek polny Jean-Louis Raduit de Souches opracował pierwszy projekt nowych fortyfikacji oparty na pięcioramiennych bastionach. W 1699 powstał nowy plan twierdzy według systemu vaubanowskiego.
thumb|left|200px|Terezská brána