Urbanistyka Kolonia urzędnicza w Katowicach-Ligocie w założeniu miała być wzorcową dzielnicą mieszkaniową zbudowaną według zasad nowoczesnej urbanistyki z nawiązaniem do idei „miasta-ogrodu”, zwłaszcza w wersji pierwotnej, która zakładała usytuowanie w centrum kolonii placu-ogrodu. Założenie to powstało na terenie w kształcie podobnym do trapezu, zamkniętym ulicami: Panewnicką, Śląską, Piotrowicką i Wileńską. Aleja Wielkopolska została zaprojektowana jako główna oś południkowa, łącząca ulicę Śląską z rejonem skrzyżowania ulic Panewnickiej i Piotrowickiej, która przecinała symetrycznie równoleżnikowe ulice: Małopolską, Huculską, Poleską, Mazowiecką, Kaszubską i Mazurską. Z założenia aleja Wielkopolska miała być osiedlowym deptakiem. Szachownicowy układ ulic podyktowany został względami ekonomicznymi – starano się jak najpełniej wykorzystać powierzchnię kolonii. Ulice mają różną szerokość, wynoszącą od 11 do 15 metrów. Pierwotnie były one pokryte żwirem, a wzdłuż nich zamontowano krawężniki. Kolonia w Katowicach-Ligocie jest zaliczana do najlepiej rozplanowanych osiedli willowych w Polsce w okresie międzywojennym.