Wytyczne te miały się stać pewnym wzorcem dla przyszłych inwestycji o podobnym charakterze.

Prócz konieczności zapewnienia mieszkań licznym urzędnikom przyjeżdżającym na Górny Śląsk z różnych regionów Polski powstanie kolonii miało też wymiar propagandowy. Autonomiczne województwo śląskie dysponowało dużym na ówczesne warunki budżetem umożliwiającym tego typu inwestycje, co sprzyjało budowie obiektów z nowoczesną, często awangardową architekturą, a dzielnica urzędnicza w Ligocie także takie zadanie miała spełniać. Nazwy ulic, które z założenia miały być manifestacją polskości, nadano od nazw regionów geograficznych ówczesnej Polski (ulice: Śląska, Wielkopolska, Pomorska, Mazowiecka, Wileńska, Poleska i Małopolska) lub od nazw grup etnicznych (ulice: Kaszubska, Huculska i Mazurska). Nadanie takich nazw sprawiło, że obszar kolonii w tym okresie zwyczajowo nazywano „miniaturową Polską”.